Olacak sey degil demeyin... !!! Bilgilerinize. .. okuyun ve
tanidiklariniza da anlatin.

 YER ISTANBUL....
Bir genç deniz kenarında, bankta yorgunluğunu atmak için oturmaktadır.
Bir müddet tek basına oturduktan sonra 20-22 yaslarında baksa
bir genç yanına gelerek bankın diğer ucuna oturur. 2-3 dakika sonra
bu gencin arkadaşları olduğu anlaşılan iki akranı daha gelir ellerinde 3
bardak çayla... Gençler birer bardak kendileri alırlar ve
3.bardağı daha önceden gelip oturmakta olan diğer arkadaşlarına ikram
ederler.. Fakat yoğun ısrarlara rağmen arkadaşlarına çayı sevmediğini
zaten bildiklerini, bu yüzden de o çayı boşa aldıklarını söyleyerek
reddeder... O zamana kadar hiç bir diyaloga girmedikler i arkadaşıma
dönerek: 'yaba hocam bu çayı aldık ama arkadaş içmeyecek..bari sen iç de
israf olmasın' derler.. İlk basta reddetse de ısrarlara dayanamayıp
çayı alır ve içmeye baslar.. Bu arada 3'lu, ne kadar yan yana
olsalar da arkadaşımdan bağımsız olarak koyu bir sohbete dalmıştır..
cayın sonlarına doğru bas dönmesi hissetmeye baslar tabii o an anlar
basına bir bela aldığını.. ucu ise sohbetlerine bununla ilgilenmeden hala
devam etmektedirler. . Bas dönmesi ve halsizlikle olduğu yerde
durmaktadır. . Bir an kendine gelip bunlardan uzaklaşması gerektiğini
düşünerek ayağa kalkar ve biraz ilerdeki otobüs durağına zor da olsa
varır.. Fakat 3'lu de bununla birlikte harekete geçmiş ve durağa
gelmiştir...Otobüse binip koltuğa oturduğunda ucu de otobüse binip bunu
rahatça görebilecekleri bir yere oturur.. Fakat bu arada artik
neredeyse bilincini kaybetmek üzeredir.. Büyük bir gayretle cep
telefonunu çıkarıp teknolojinin gözünü seveyim) arkadaşını arar, basına
böyle bir is geldiğini, o an otobüste olduğunu,falanca durakta ineceğini
ve arkadaşından kesinlikle orda bekleyip kendisini almasını söyler..
durağa geldiğinde iner ve arkadaşının kucaginabayilir. . Arkadaşı ise
bununla beraber inen 3'luden şüphelenir. Birlikte hemen bir taksiye binip
hastaneye giderler.. Acilde doktorlar imdada yetişir ve arkadaşının
yanına gelerek:Arkadasın intihar mi etti?' diye sorar. Neden böyle bir şey
sorduğunu Sorar doktora. Doktor; ' aşırı dozda ilaç almış.Gecikseydiniz
kurtaramayabilirdik ' diye cevap verir.. isin daha ilginci ve can
alici noktasıysa daha sonra bu 3'lununORGAN MAFYASI olması ihtimalinin
düşünülmesidir. Bu 3 lup o zaman yakalanamadı. Yani hala
ortalıklarda geziniyorlar. .İzmit depreminde ölülere musallat olan organ
mafyaları, isi daha da ileri goturerek canlı insanların peşine
düşmektedir. . Bu yasanmış bir olay..Herkesin colugu çocuğu ve yakınları
var, özellikle İstanbul’dakiler dikkat etsin... Savaş, ekonomi, Kıbrıs
derken hayatin detayları çok korkunç olabiliyor. Sağlıklı ve kazasız
belasız günler dilerim..

TANIMADIGINIZ YABANCI KISILERDEN NE
KADAR KALABALIK BIR ORTAMDA DAHI OLSANIZ KESINLIKLE YIYECEK, ICECEK
V.S.KABULETMEYIN. ... ARTIK INSANLAR OLU-CANLI INSAN HAYVAN
DEMEDEN ACIMASIZCA KATLEDIP PARAYA CEVIRMEYE BAKIYORLAR.. .
BU MAILI TUM SEVDIKLERINIZE, TANIDIKLARINIZA ILETIN. MAIL OKUYACAK DURUMDA
OLMAYANLARA VE AILELERINIZE SOZLU OLARAK ANLATIN... LUTFEN
COK DIKKATLI OLUN...

Gazi Üniversitesi Tip Fakültesi Prof. Doç
Dr. Murat SEVENCAN

HERGÜN ŞEHİT Mİ VERECEĞİZ  ???

 Kavgayı ağacın bir yaprağına 

Yazmak isterdim

Sonbahar gelsin,yaprak kurusun diye

Öfkeyi bir bulutun üzerine
Yazmak isterdim
Yağmur yağsın bulut yok olsun diye
Nefreti karların üzerine
Yazmak isterdim
Güneş açsin karlar erisin diye ..
dostlugu ve sevgiyi
Tüm yeni doğmuş bebeklerin yüreğine

Yazmak isterdim 

Onlarla büyüsün dünyayı sarsın diye ....!
 

ÇoK DüŞüNüR OlDuM ÇoK

Sizi bilmem ama ben karar verdim

su gibi duru olup hep akmaya.
Başka sular tanıyıp çoğalmaya,

dalgalanmaya,taşmaya......
Son günlerde çok düşünür oldum,
Zor zamanları çabuk atlatır oldum,
Yalnız mıyım insanlar içinde?
Arkadaşlarım aşklarım içimde.
Yara aldım bundan iki ay önce,
Hiç susmadım şarkı söyledim günlerce.
Artık kısa cümleler kuruyorum.
Sevdiklerim, sevmediklerim yanımda.
Kabullendim her şeyi olduğu gibi,

yola çıktım yarınlara.
Son günlerde çok düşünür oldum,
Zor zamanları çabuk atlatır oldum.
Bakıyorum aynaya her gece,

içim rahat, biraz yorgunum sadece.
Hayatıma giren herkese,yaşanmış herşeye;
Teşekkürler...
Büyüyorum sizinle...

Hayatı sorardım kendime,
Hayat ne idi?
Uzun bir yolcuğun sonundaki ölüm mü?
Yoksa düşlediğimiz o dünyanın ardındaki gerçek mi?
Hayat mana idi.
Hayat, bazen deli dalga bazen de durgun deniz idi.
Belki de yağmurdan sonra ki gökkuşağı idi.
Hayat renkti, yeşili, mavisi, pembesi ve karası
Renklerin manasını kucaklayan bir okyanustu belki de.
Hayat, sevgiydi Hayat, umuttu....

Sonbahar çocuğuyum ben
Hüzün mevsiminin ilk ayında gelmişim dünyaya.
Saçlarım düşen yapraklardan almış rengini
Gözlerim ise yeşile elveda,
Sarıya merhaba diyen çimenlerden.
Belki de bundandır bakışlarımın donukluğu
Saçlarımın deli rüzgarlara olan tutkusu.

Ne ırmak gibi coşmayı bilirim baharda,
Ne renk renk açmayı yazın kırlarda.
Ne ayaz olabilirim insanın içine işleyen
Ne de yakabilirim gönülleri yaz güneşi misali.

Yağmur olur, damla damla açık kalplere akarım,
Rüzgar olur, diyar diyar bendeki beni ararım,
Yaprak olur, bir sağa bir sola savrulurum,
Toprak olur, hasret ile yanarım ben.

Bu ne itiraf ne de sitem: